Arquivo da categoría: Novas

Convocatoria Asemblea 12 de novembro

Convocamos a primeira asemblea deste curso académico 2019/2020 da Asemblea de Investigadoras de Compostela (AIC), que terá lugar o martes 12 de novembro ás 20:00 na aula 8 da Facultade de Xeografía e Historia. A orde do día será a seguinte:

  1. Aprobación da acta anterior.
  2. Presentación da AIC e informes de coordinación.
  3. Problemáticas do persoal predoutoral.
  4. Problemáticas do persoal posdoutoral.
  5. Problemáticas do persoal doutras categorías.
  6. Campaña dos Martes Negros.
  7. Situación da investigación en Galicia.
  8. Instauración da universidade privada no SUG.
  9. Situación actual e perspectivas do movemento estudantil na USC.
  10. Anuncio de actividade do GdT de Xénero: proxección do documental Tódalas mulleres que coñezo (2018) e coloquio posterior sobre feminismo e universidade coa directora e unha das súas protagonistas.
  11. Rogos e preguntas.

Mesa redonda: A realidade da carreira investigadora en Galicia

Dende a Asemblea de Investigadoras de Compostela queremos convidarvos a asistir á mesa redonda “A realidade da carreira investigadora en Galicia” que se celebrará o vindeiro martes 15 de outubro ás 18:00, no Theatre Room do Centro de Investigación en Medicina Molecular e Enfermidades Crónicas (CiMUS). Nela, tanto membros da AIC coma do Colectivo de Investigadoras/es Posdoutorais de Galicia debatiremos sobre as experiencias e problemáticas da carreira investigadora en Galicia.

Tanto se queres iniciarte no mundo investigador, coma se xa formas parte del, consideramos que é unha boa oportunidade para informarte de como está a situación actual ou compartir o teu punto de vista.

Orde DOG Xoves, 13 de xuño de 2019

Postura da AIC sobre as axudas posdoutorais da Xunta de Galicia

As axudas de apoio á etapa de formación posdoutoral da Xunta de Galicia son unha das principais inversións do goberno galego na consolidación de liñas investigadoras de doutoras recentes. O obxectivo destas axudas é a contratación das devanditas doutoras, de xeito que realicen parte da súa investigación nalgún centro de investigación no estranxeiro (fase de estadía) e outra parte de retorno nas universidades do SUG ou centros de investigación galegos (fase de retorno). De modo máis concreto, a convocatoria distingue entre dous tipos de axudas: A e B.

Para as axudas da modalidade A pode presentarse calquera persoa, sempre que cumpra unhas esixencias relativas ao tempo transcorrido dende a defensa da súa tese de doutoramento e dende a obtención da súa titulación de licenciatura, grao ou equivalente.

Para as axudas da modalidade B poden presentarse as persoas que fosen previamente receptoras dunha axuda da modalidade A, sempre que teñan rematado o devandito contrato e que conten cunha avaliación positiva no programa.

O anteriormente descrito é un resumo moi simple da parte máis básica do funcionamento da última convocatoria publicada hai unhas semanas. Para quen estea interesado en máis detalles, anexamos as ligazóns ás anteriores convocatorias ao final do documento.

De xeito moi esquemático, existen dous grandes problemas nestas convocatorias. O primeiro é que os alicerces sobre os que se edifican estas convocatorias son insuficientes. Esencialmente, todas as convocatorias consisten en pequenas modificacións da de 2016. Isto implica que as convocatorias novas seguen a arrastrar moitos dos defectos que estaban presentes nesta “primeira edición moderna” das posdoutorais da Xunta. En segundo lugar, estase a observar un empeoramento obxectivo nestas convocatorias, que ano tras ano ven reducidas as súas partidas e, consecuentemente, a cantidade de axudas ofertadas, ademais dun adiamento nas datas de publicación e concesión.

Entrando en materia, a convocatoria de 2016 recolle a delimitación dunhas zonas xeográficas que son utilizadas para fixar o salario a percibir polo posdoutoral na súa etapa de estadía, en función da zona na cal a realice. Loxicamente, isto resulta bastante sensato, pois non todos os países teñen o mesmo custo de vida. O problema aparece cando estas asignacións obedecen a criterios totalmente arbitrarios, facendo que o salario sexa menor en caso de traballar en Portugal ca en Bolivia ou Bulgaria cando, evidentemente, debera ser todo o contrario polo nivel do custo de vida. Este criterio irracional, que só se explica como froito da desidia máis absoluta, mantense dende 2016.

Como xa comentamos antes, existe unha tendencia descarada por parte da Xunta de Galicia a adiar as convocatorias ano tras ano. Algo que non se pode tolerar nin entender, agás que o obxectivo da Xunta sexa “saltarse” unha anualidade de convocatoria de axudas posdoutorais chegado o momento… Así, as datas de publicación da convocatoria en DOG son: 4 de marzo de 2016, 27 de abril de 2017, 24 de maio de 2018 e 13 de xuño de 2019.

Por se fose pouco, e este é talvez o dato máis preocupante, estamos a asistir a unha baixada desmesurada na cantidade de axudas na modalidade A. No ano 2016 convocábanse 55 axudas, mentres que en 2017 e 2018 a oferta viuse reducida a 51 por ano. Se ese movemento foi difícil de entender, antóllase aínda máis complicado dixerir que a oferta neste ano 2019 sexa de 46 axudas

Como colofón, a Xunta de Galicia decidiu que as solicitudes para a modalidade B se realizasen, nesta convocatoria, no mes de agosto. Mes no que, como é ben sabido, a administración é practicamente inhábil e os seus efectivos están reducidos ao mínimo.

A nosa opinión, dende a AIC, é clara: a Xunta de Galicia está a recortar os recursos invertidos en investigación, ademais de amosar un total desinterese por diversas condicións das axudas que non obedecen a ningún criterio racional. Unha perigosa combinación: precariedade e desidia.

Xornada sobre Dereitos Laborais

Dende a Asemblea de Investigadoras de Compostela temos o pracer de organizar unha xornada sobre dereitos laborais este mércores 12 de xuño ás 18.30 na Aula 8 da Facultade de Xeografía e Historia.

Alba Nogueira, Catedrática de Dereito Administrativo, será a encargada de explicar e expoñer aqueles temas que máis inquedanzas nos producen e que recollemos na pasada enquisa que vos remitimos.

A xornada comezará cunha charla introdutoria na que o noso compañeiro David Chapela, investigador no CiTIUS e membro da AIC, falará sobre como entender a nosa nómina. Pecharemos a sesión cun coloquio aberto á participación do público.

O Estatuto do Persoal Investigador Predoutoral en Formación EPIPF: incumprimentos, dúbidas e decepción.

Comunicado Conxunto da Federación de Jóvenes Investigadores e Dignidad Investigadora

O pasado venres 15 de marzo publicouse no BOE Real Decreto 103/2019, de 1 de marzo, polo que se aproba o Estatuto do Persoal Investigador Predoutoral en Formación (EPIPF). Sobra dicir que este estatuto debería ter saído en 2013, tal e como se explicita na Lei da Ciencia de 2011. Os investigadores predoutorais levabamos máis de tres anos negociando cos diferentes gobernos o desenvolvemento dun estatuto que dese por fin un marco xurídico aos contratos predoutorais e á relación laboral cos seus centros. Como entidades presentes durante o proceso de negociación vémonos na necesidade de sinalar varios aspectos que nos pareceron ambiguos e algo decepcionantes.

Para empezar, gustaríanos comezar polo propio título do estatuto. Na disposición adicional segunda da Lei da Ciencia prevese a creación do “Estatuto do Persoal Investigador en Formación” e non o “Estatuto do Persoal Investigador Predoutoral en Formación”, que é o que se aprobou no Real Decreto que nos ocupa. Aínda que semella un detalle sen importancia, este cambio deixaría fóra do estatuto a todos aqueles que non teñan un contrato predoutoral, xa que é a propia Lei da Ciencia a que crea a figura de persoal investigador predoutoral en formación especificamente para aqueles que teñan un contrato predoutoral. Desta forma, non poderán acollerse a este estatuto aqueles que realicen a súa tese doutoral sen contrato ou a aqueles aos que xa remataran un contrato predoutoral pero non conseguisen o título de doutor.

Tamén resulta sorprendente que durante o trámite de audiencia do EPIPF o Goberno apuntase na “Memoria de Análise de Impacto Normativo” que este ía afectar aos orzamentos da Administración do Estado e, agora, a disposición final cuarta do EPIPF sinale que a aplicación desa norma non suporá incremento do gasto público.  Estamos convencidos de que este cambio está relacionado coa eliminación da disposición transitoria única negociada co anterior Goberno (a cal foi publicitada nos medios de comunicación como un logro do executivo actual) tras a aprobación do documento final polo Consello de Ministros, que recoñecía como salario mínimo, común a todos os contratos predoutorais, 16.422€ anuais. No seu lugar, o salario mínimo durante os dous primeiros anos reducirase até 15.888,77€ anuais brutos, isto é, o 56% do salario de categoría correspondente ao Grupo 1 do persoal laboral da táboa salarial recollida no Convenio Único de Persoal Laboral da Administración Xeral do Estado. Isto supón unha diferenza de máis de 500€ anuais respecto do salario mínimo pactado coas asociacións e sindicatos.

Por outra banda, é de resaltar unha cláusula enigmática que apareceu da nada, posto que non estaba en ningún dos borradores emitidos pola antiga SEIDI durante a negociación: “la aplicación de la cantidad anual resultante se podrá también computar al periodo total del contrato predoctoral de cuatro años” (Art 7.3). Segundo a nota informativa emitida polo Ministerio de Ciencia o 22 de marzo de 2019, esta cláusula permite que os centros poidan prorratear o salario sumando as retribucións correspondentes a cada ano e dividíndoas entre o número de anos de duración do contrato. Desta cláusula despréndese que aqueles contratos predoutorais que se asinen por 4 anos non se beneficiarán das subas salariais que se produzan durante ese tempo nas táboas salariais da Administración Xeral do Estado. Ademais isto ten o agravante dunha menor prestación por desemprego posto que esta calcúlase en base aos 6 últimos meses cotizados.

Outra decepción é a referente ao dereito dos investigadores predoutorais á indemnización por finalización de contrato. Trátase dunha das reivindicacións centrais dos colectivos de afectados, que finalmente non foi atendida polo Goberno a pesar de formar parte do pacto para a aprobación dos Orzamentos Xerais do Estado asinado con Unidos Podemos. Isto demostra o escaso valor que dende o Goberno se dá aos pactos alcanzados a todos os niveis, e a escasa relevancia que ocupa no Goberno a dignificación da carreira investigadora.

Tampouco se modificou o artigo sobre a suspensión do cómputo do contrato en caso de abandono de funcións do director de tese, a pesar de comprometerse a isto na última reunión mantida cos representantes do Ministerio de Ciencia. Daquela acordouse que en dita situación a suspensión do cómputo do contrato tivese lugar dende a data na que se presenta a denuncia (aínda que o ditame favorable fose posterior) e non dende que se emite o ditame favorable. É máis indignante aínda ver como non se aproba esta medida que non supón para nada un incremento de custo, senón simplemente a boa vontade de querer incluíla.

Dende Dignidad Investigadora e a Federación de Jóvenes Investigadores manifestamos a nosa profunda decepción con este Estatuto. Foron seis anos de espera para a súa publicación e dous anos de negociacións tediosas, ambiguas e cheas de falsos compromisos, tanto polo anterior Goberno do PP como do actual Goberno do PSOE, que tiveron como resultado a publicación dun EPIPF que nin sequera inclúe os acordos mínimos pactados e que non nos permite aos mozos investigadores ter unhas condicións laborais dignas. Un EPIPF que simplemente fai oficial nosa precariedade.

De que nos serve un plan de rescate aos investigadores exiliados se á vez séguese perpetuando a precariedade laboral no sector do I+D+i español? Para que queremos un Ministerio de Ciencia, do que o Goberno tanto se fachenda, se este dedícase a menosprezar o acordado con colectivos e sindicatos?

A nós quédanos moi claro: moito fume e pouco lume.

Versión en castellano